کاش مرا مهمان دلت می کردی

به چه می اندیشی
           به نگاه های من

به عبور لحظه ها
         به تمنای صدا

به لطافت کلام
         برخیز و بیا که فرصتی دیگر نیست

دیگر مرا مجالی نیست
         دیگر دل در سینه تاب نمی آورد

خسته از بهانه ها
         دل شکسته از فاصله ها

فاصله هایی که بهانه شده اند
          بهانه برای بی کلامی

بودنت مرا تسلی نیست
         زیرا تو را حضور نیست

حضور که فاصله ها را منکر می شود
          بی دلی را منع می کند

خنده ها را مهمان می کند
           و میزبان دل دربه درم می شود

ظهور بی حضور معنا ندارد
          و حضور است که ظهور را کامل می کند

بیا که دیگر نمی توانم
          بنگرم به پوچی بودنت در کنارم

       

/ 4 نظر / 14 بازدید
يك غريبه

شعر خيلي قشنگيه مرسي از تو موفق باشي[گل]

وب نواز

با سلام وب نواز www.webnavaz.com، انجمن وبلاگ نویسان ایران آغاز به کار کرد. وبلاگ نویس گرامی، برای اینکه افراد بیشتری با نوشته های شما آشنا شوند می توانید مطالب خود را در وب نواز هم منتشر کنید. برای گرفتن نام کاربری و رمز عبور از منوی بالای سایت گزینه ثبت نام وبلاگ نویسان را انتخاب کنید.

Arman

نخونده قبولت داريم،من برم بخونم ببينم چيه[چشمک]

علی

زیبا بود. زیبا. مرسی و موفق باشی